5. lutego 2003 r.

Jest obóz trzeci i świeci słońce

Dziecinne pytanie



Kierownik wyprawy Krzysztof Wielicki i Jacek Berbeka postawili na Filarze Północnym obóz III (7200 m). Wielicki musi na jakiś czas zrezygnować ze wspinaczki, ponieważ odnowiła mu się kontuzja nogi.

Fot. Monika Rogozińska



W słoneczny dzień - pierwszy po długim okresie wiatru, mrozu i zachmurzenia - obserwowaliśmy doskonale widoczną ścianę. Panował na niej ruch. Najpierw Krzysztof Wielicki samotnie, korzystając ze starych lin poręczowych, wspiął się z obozu II (6780 m) skalnym filarem na dużą śnieżno-lodową galerię, miejsce obozu III. Jego partner Jacek Berbeka został w namiocie obozu II, ponieważ poprzedniego dnia pękł mu metalowy rak u buta. Dokonał wyczynu, wspinając się z "jedynki" lodowymi, zmrożonymi na beton polami praktycznie na jednej nodze.

Potem Wielicki wraz z Berbeką wnieśli sprzęt potrzebny do założenia obozu na śnieżną platformę na wys. ok. 7200 m i rozbili tam namiot. "To bardzo wietrzne miejsce - mówił kierownik wyprawy przez radiotelefon - ale wkopaliśmy namiot jak najgłębiej i obóz III wygląda solidnie. Z "dwójki" idzie się do niego ok. 3,5 godziny. Niestety, po noclegu muszę jutro zejść, ponieważ odnowiła mi się kontuzja nogi. Jacek sam tu nic nie zrobi, więc idziemy razem na dół".

Nawet najlepszy zespół alpinistów w zimie, na tak trudnej górze, wymaga wsparcia. Brawurową akcją w ścianie popisali się młodzi wspinacze z tzw. grupy transportowej: 26-letni Jacek Jawień i 25-letni Bartek Duda. Długo czekali na tę chwilę. Obydwaj noszą z dumą, jak ordery, wymalowane flamastrem na kurtkach puchowych 16 koślawych krzyżyków. Tak zaznaczali każdorazowe, wielogodzinne przejście z ładunkami wyprawy Lodowcem K2 z bazy wysuniętej, gdzie mieszkali, do górnej i z powrotem. Przez cały miesiąc cierpliwie pokonywali tę samą trasę. W sumie maszerowali każdy po 100 godzin, przenosząc na plecach po 350 kg ekwipunku. Dopiero po wypełnieniu tego zadania zostali pasowani na dojrzałych członków wyprawy i zamieszkali w głównej bazie. Choć należą do klubów wysokogórskich, mają uprawnienia wspinaczkowe i jeździli już na różne wyprawy, to w najwyższych górach zimą nigdy nie byli.

Krzysztof Wielicki pytany o to, czy powinien brać na tak trudną ekspedycję alpinistyczną młodzież, niezmiennie przypomina, że jego pierwszym ośmiotysięcznikiem, na który wszedł zimą, był Mount Everest i na tę historyczną wyprawę dostał się z listy rezerwowej.

W poniedziałek Jawień i Duda wraz z Jerzym Natkańskim wyruszyli z "jedynki" przed świtem objuczeni linami i sprzętem biwakowym potrzebnym do założenia obozu III. Wspinali się na lodowych polach z wielką sprawnością. Obserwującym ich przez lunetę co jakiś czas zadawali przez radiotelefon pytanie typowe dla dzieci na męczącej wycieczce: "Jak daleko jeszcze?". Dotarli do obozu II, oddali przyniesiony sprzęt, po czym zeszli do bazy, w której pojawili się około godz. 20, wymęczeni, ale wyraźnie zadowoleni z dobrze wykonanego zadania. Ci młodzi ludzie, by tu przyjechać, musieli opłacić część swoich kosztów. Jacek Jawień, aby dostąpić zaszczytu tak ciężkiej pracy, sprzedał samochód.

W II obozie nocują dzisiaj Maciej Pawlikowski, Dariusz Załuski i Jerzy Natkański. Następnego dnia mają donieść liny do poręczowania, śpiwory i jedzenie do "trójki". Pawlikowski idzie warunkowo, uzależniając swą wspinaczkę od panujących warunków - temperatury i wiatru, ponieważ lekarz uważa, iż może pogłębić swoje dotychczasowe odmrożenia.

Z Piotrem Morawskim poszłam na wycieczkę z bazy pod północną ścianę K2. Piotr uparł się, by szukać worka z osobistymi rzeczami, który kilka dni temu silny wicher porwał mu w obozie II. I oto ponad dwa kilometry niżej, u stóp gigantycznego urwiska, znalazł leżący worek. Był pusty. Wszystkie przedmioty powylatywały, kiedy worek spadał. Obok leżało tylko opakowanie po ptasim mleczku, które zjedli w górze.


z bazy pod K2
Monika Rogozińska - Rzeczpospolita